PROJEKTY I OBSZARY DZIAŁAŃ

Moje projekty łączą podejście psychoedukacyjne z pracą opartą na doświadczeniu. Punktem wyjścia nie jest przekazywanie gotowej wiedzy, ale tworzenie sytuacji, w których uczestnicy mogą bezpiecznie zauważyć własne emocje, reakcje i sposób patrzenia na innych ludzi.

W psychologii wiemy, że sama informacja rzadko zmienia postawy. Zmiana pojawia się wtedy, gdy człowiek czegoś doświadczy, przeżyje emocję, skonfrontuje swoje wyobrażenia z rzeczywistością i ma przestrzeń, żeby to nazwać oraz zrozumieć. Dlatego w mojej pracy rozmowa jest ważna, ale zawsze osadzona w konkretnych doświadczeniach i interakcjach.

Każdy projekt tworzony jest z myślą o budowaniu empatii, regulacji emocji oraz rozwoju umiejętności społecznych, które są kluczowe zarówno w środowisku szkolnym, jak i w relacjach rodzinnych.

Projekty

Działania budujące empatię i akceptację.

EDUKACJA O EMPATII, EMOCJACH I AKCEPTACJI W SZKOŁACH

Zajęcia szkolne mają charakter warsztatowy i opierają się na uczeniu się poprzez doświadczenie. Uczniowie nie są jedynie słuchaczami, ale aktywnie uczestniczą w ćwiczeniach, zadaniach i krótkich symulacjach, które pozwalają im lepiej zrozumieć emocje własne i innych osób.

Celem zajęć jest rozwijanie:

  • empatii i wrażliwości społecznej,

  • umiejętności rozpoznawania i nazywania emocji,

  • postawy akceptacji wobec różnorodności, w tym niepełnosprawności,

  • odpowiedzialności za relacje w grupie rówieśniczej.

Doświadczenie jest zawsze punktem wyjścia do rozmowy. Po ćwiczeniach następuje wspólna refleksja nad tym, co było trudne, co zaskakujące i jakie myśli pojawiły się w trakcie. Takie połączenie przeżycia i rozmowy sprzyja realnej zmianie postaw, a nie tylko zapamiętaniu właściwych odpowiedzi.

Zajęcia są dostosowane do wieku i możliwości danej grupy - inaczej pracuję z dziećmi w klasach młodszych, inaczej z młodzieżą, ale zawsze z naciskiem na bezpieczeństwo emocjonalne i możliwość zadawania szczerych pytań.

WSPARCIE DLA RODZICÓW I BLISKICH OSÓB Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ

Ten projekt powstał z bardzo osobistego doświadczenia - obserwacji moich własnych rodziców i wielu innych rodzin, które mimo ogromnego zaangażowania pozostają z problemami w dużej mierze same. W przestrzeni publicznej wiele mówi się o wsparciu systemowym, programach i rozwiązaniach, ale codzienność rodziców często wygląda zupełnie inaczej: zmęczenie, bezradność, ciągłe napięcie i poczucie, że trzeba sobie radzić na własną rękę. Spotkania mają charakter psychoedukacyjny i wspierający. Nie są to wykłady ani poradniki, jak wychowywać dziecko, ale przestrzeń do rozmowy o:

  • przewlekłym stresie i przeciążeniu,

  • emocjach takich jak lęk, złość, poczucie winy czy bezsilność,

  • relacjach rodzinnych i partnerskich,

  • wymianie doświadczeń,

  • granicach i potrzebie dbania także o siebie.

Celem jest normalizacja emocji i pokazanie, że trudne reakcje nie są oznaką braku kompetencji, lecz naturalną odpowiedzią na wymagającą sytuację życiową. Wsparcie polega na wspólnym rozumieniu mechanizmów psychologicznych oraz szukaniu sposobów radzenia sobie, które nie prowadzą do całkowitego wypalenia.

Projekt może przyjmować formę spotkań indywidualnych lub małych grup wsparcia, w zależności od potrzeb danej społeczności.

Children engaged in an interactive empathy workshop in a bright classroom.
Children engaged in an interactive empathy workshop in a bright classroom.
DZIAŁANIA SPOŁECZNE WŁĄCZANIE ZAMIAST WYKLUCZANIA

Projekty społeczne skierowane do różnych grup i środowisk, których celem jest budowanie relacji między osobami z niepełnosprawnością i bez niej w sposób naturalny i partnerski.

Skupiam się na różnych aspektach funkcjonowania społecznego: komunikacji, współpracy, codziennych barierach, ale też na tym, jak łatwo, często nieświadomie wykluczamy innych z aktywności, wydarzeń czy inicjatyw.

Działania te opierają się na:

  • wspólnych aktywnościach,

  • rozmowie o doświadczeniach z obu stron,

  • przełamywaniu stereotypów poprzez kontakt, a nie deklaracje.

Celem nie jest pokazywanie niepełnosprawności, ale tworzenie sytuacji, w których różnorodność jest naturalnym elementem grupy, a nie tematem specjalnym. To podejście sprzyja budowaniu realnego poczucia przynależności i zmniejszaniu dystansu między ludźmi.

WSPÓLNY
FUNDAMENT PROJEKTÓW

Wszystkie projekty łączy jedno: skupienie na relacji i doświadczeniu zamiast na teoretycznym przekazie. Wierzę, że empatii nie da się nauczyć z definicji, można jej doświadczyć, gdy pojawia się kontakt, emocje i przestrzeń do refleksji.

Dlatego w mojej pracy ważniejsze od realizacji sztywnego programu jest to, co dzieje się między ludźmi podczas spotkania: rozmowa, reakcje, pytania i momenty, które zostają w pamięci dłużej niż jakakolwiek prezentacja.

Kontakt

Współpracuję ze szkołami, instytucjami, organizacjami oraz osobami prywatnymi. Każde działanie dopasowywane jest do potrzeb konkretnej grupy.

Jeśli chcesz abym przeprowadziła warsztaty, zorganizowała spotkanie lub chcesz porozmawiać o wspólnych inicjatywach - zapraszam do kontaktu.